هیچوقت در باره حرکت از این نقطه به آن نقطه دچار بی تصمیمی نمی شوند..."

سطر نهم  این صفحه کتاب چی داره میگه؟؟؟؟

.

چه کسی یا چه چیزی می تونه بهترین کمک برای گرفتن تصمیم باشه؟؟؟؟؟؟؟؟

زمان!!!!!! شرایط!!!! و یا.......

۲۳ سال بعد از تحویل سال او را در لباس سفیدش به انتظار دیده

 اما امسال چطور با قاب عکس توی خونه باید بودنت رو شریک باشه

هر چه به لحطه ی تحویل سال نزدیک میشم نبودت را کمتر تحمل می کنم

بابا بزرگ جات خیلی خالیه ................................

.

.

برای همه دوستان عزیزم سال خوبی رو آرزو می کنم

 عید بر همگی مبارک

 .

 .

 .

.

.

.

تا وقتی دیگر.....

 برای ۲۳ مین سالگرد تولدم ثبت می کنم

.

.

.

خدایا

 برای تک تک لحظه هایی که گذشته شاکر درگاهتم

و برای همه روزهایی که پیش رو دارم امیدوار درگاهت

 که صدایی را که نشنوی هیچ

 حرکت و نشانه ای هم نتواند تو را متوجه خودش کند...

 پس برو........

  .

  .

 هنوز نمی دانم چگونه تو را قبول کرده ام !!!

 اما تو می دانی ... تو خواستی ... پس خودت هم کمک کن

 برای بوسیدن اون دستهای مهربونت

تنگ شده

امروز دو ماه از روزی که برای همیشه تنهایمان گذاشتی می گذره.

دلتنگ همه اون مهربونیاتم بابا بزرگ خوبم....

روحت شاد

                                                                                 کلیدر نوشته محمود دولت آبادی

...........

گاهی وقتها انتظار لحظاتی را می کشیم که وقتی در آن قرار می گیریم می بینیم که خیلی از آرزوهایمان فاصله دارد و خیلی دورتر از خواسته هایی که حال برایش امید داریم ایستاده است....

طلوع زیبای تو ای خورشید هر روز امیدیست برای یکی از ما انسانها....و چقدر تنهاست این طلوع وقتی  چشمانمان عزیزی را دیگر نتواند ببیند.

.

.

لحظه هایم را با باوری دیگر سپری می کنم.......

از دوست داشتن پروانه به پیله ای که درونش بوده پیله ای که او را در خود نگه داشته.... چه می دانی؟

دلتنگی گلهای ناز درون گلدون را چه طور؟نازهایی که در روز به نمایش می گذارد

 وشبها گلبرگهای پر از نازش را به خاطر نبود خورشید پنهان می کند...هنوز هم پر از زیبایی و ناز هستند اما حتی حاضر به نشان دادنش به ماه هم نیست

دل تنگی های شبانه اش را با کی در میان می گذارد؟مطمئنا به علفهای خود روی  درون گلدانش نمی گویدو برای دوست داشتنش پاسخ گوی سوال دیگری نیست!!!!!

آخر از دلتنگی چه می داند اویی که برای هیچ آمده ؟

 چه طور میشه با زندگی بسان گلهای آفتاب گردان رفتارکنیم!!!!!!!................

پیله تنهایی پروانه ای برای خود داشت!!!!!!.......

و مانند گلهای ناز دوست داشتن را!!!!!!..... همه وجود خواستن را!!!!!

بودنمان را از آن علفهای هرز کنار ناز یاد نگیریم..........

تا چشمانم هم یاد بگیرند سکوتی را که هنوز نمی داند.

.

خدایا خودت می دانی چه خواستم !